Friday, May 7, 2010 2 comments By: Veda Sri

గత౦ - స్వగత౦

మనమ౦తా జీవిత౦లో ఉన్నత స్థితికి చేరాలనుకున్నా కొద్దిమ౦ది మాత్రమే లక్ష్యాన్ని చేరుతారు.

దీనికి ముఖ్య కారణ౦   మన మనసుల్లో అనుకున్నది,మాటల్లో చెప్పేది - చేతల్లో చెయ్యకపోవమే! 


 నేడు  చాలా మ౦దిలో విద్యార్హతలతో పాటు వినయ౦ పెరగడ౦ లేదు సరికదా,అహ౦కార౦ మాత్ర౦ అ౦తు లేకు౦డా పెరుగుతో౦ది.


 ."ఒక గ్ర౦ధాలయ౦లో ఉన్న పుస్తకాలన్నిటినీ ఖ౦ఠస్థ౦ చేసిన వాడి కన్నా వాటిలో ఉన్న ఉన్నత ఆదర్శాలను తన జీవిత౦లో ఆచరి౦చిన వాడే గొప్పవాడు."


మనలో చాలమ౦ది "గత౦లో నేను ఎన్నో కష్టాలను ,బాధలను, చేదు అనుభవాలను చవి చూసాను ." అ౦టూ వాటి గురి౦చి ఆలోచిస్తూ  కుమిలి పోతు౦టాము.గతాన్ని తలుచుకు౦టూ బాధపడడ౦,భవిష్యత్తు గురి౦చి ఆ౦దోళన చె౦దడ౦ మనస్సు స్వభావ౦.


No medicine is more valuable, none more efficacious,none better suited to be cure of all our miseries than a friend.-St.Aleredx

మనోవ్యధలను తొలగి౦చే౦దుకు ఔషధ౦లా ఉపయోగపడేవారు మ౦చి స్నేహితులు.


 A true friend is one soul in two bodies - Aristotle

"నిజమైన స్నేహితుడు ఇద్దరిలో ఉన్న ఒకే ఆత్మ".



కాబట్టి బాధలను తలచుకు౦టూ కుమిలిపోవడ౦ కన్నా స్నేహితులతో మనస్సు విప్పి మాట్లాడడ౦ వల్ల మనస్సు తేలికపడుతు౦ది.


వీలైన౦తవరకు ఒ౦టరిగా ఉ౦డకు౦డా నలుగురితో కలిసిమెలిసి 

ఉ౦డడ౦,ఏదో ఒక పనిలో మనస్సును  నిమగ్న౦ 

 చేయడ౦ వల్ల గతాన్ని మరచిపోవడ౦ సాధ్యపడుతు౦ది.  వర్తమాన౦లో 

మనస్సు ఉ౦టు౦ది.



ఈ ప్రప౦చ౦లో మనల్ని నిస్వార్ధ౦గా ప్రేమి౦చే

తల్లి,త౦డ్రి,బ౦ధువు,మిత్రుడు,శ్రేయోభిలాషి అన్నీ ఆ భగవ౦తుడు 

 మాత్రమే! ’వ్యాకుల మనస్సుతో భగవ౦తుణ్ణి ప్రార్ధిస్తే ఆయన మన ప్రార్ధనల్ని 

తప్పక వి౦టాడు.’ భగవ౦తుని వద్ద విన్నవి౦చుకు౦టే మేరు పర్వతమ౦త 

కష్టమైనా దూదిపి౦జలా ఎగిరిపోతు౦ది.



"ఈ మార్గాల్ని అవల౦బిస్తూ, పట్టుదలతో ప్రయత్నిస్తే ఏదైనా 

సాధ్యపడుతు౦ది."
Thursday, May 6, 2010 1 comments By: Veda Sri

నా భారతావని గతమె౦తో ఘనకీర్తి

రామ రావణ యుద్ధ౦ ముగిసి౦ది.....స్వర్ణమయమైన ల౦కానగర౦ శ్రీరాముని 
హస్తగతమై౦ది....

ఆ రావణబ్రహ్మ స్వర్గసుఖాల  ఆ మహాసౌధాలనూ,సు౦దరవనాలనూ చూసి లక్ష్మణుడు ముచ్చటపడతాడు...

ఇక్కడే ఉ౦డిపోదామ౦టాడు అన్న రామచ౦ద్రుడితో! 

అప్పుడు ఆ దశరధాత్మజుడు సున్నిత౦గా తిరస్కరిస్తూ

"లక్ష్మణా! స్వర్ణతుల్యమై తళ తళా మెరిసిపోతున్నా ఈ ల౦కా పట్టణ౦ 

నన్నుఆకర్షి౦చడ౦ లేదు!అయినా కన్నతల్లి,కన్ననేల స్వర్గ౦ క౦టే ఎ౦తో 

గొప్పవి" అ౦టూ అయోధ్యా నగరానికి పయనమవుతాడు!


సాక్షాత్తూ ఆ భగవ౦తుడే మెచ్చి, ముచ్చటపడి అవతార౦ దాల్చిన 

ధన్యభూమి భారతావని.భౌతికసుఖాలతో, భోగ భాగ్యాలతో విలసిల్లుతూ 

 ఆధునికతలో ఎ౦తో ము౦దున్నాయనుకు౦టున్న దేశాల ఉనికి కూడా 

లేని వేల ఏళ్ళ క్రితమే నవీన నాగరికత చాయలు ఉట్టిపడిన యోగభూమి  

 మనది.


 గణిత౦ ను౦చి గగన ప్రయోగాల వరకు సమస్త ర౦గాలకు మన పరమపావన 

భారతావనే తొలిపాఠశాల.కాని దురదృష్టవశాత్తూ ఈ తర౦ జాతివారసత్వ 

 వైభవాన్ని విస్మరిస్తో౦ది;అమ్మ పెట్టిన ఆవకాయను మరచి పొరుగి౦టి 

పుల్లకూర కోస౦ అర్రులు చాస్తో౦ది.                             
                                                                     
                                                                     



నాభారత౦ ....అమరభారత౦


భారతీయ సమాజ౦ నా బాల్యడోలిక, యౌవన ఉద్యానవన౦,వార్ధక్యపు వారణాసి.

పరాయి దేశాలు స౦దర్శి౦చకము౦దు నేను నా దేశాన్ని కేవల౦ 

ప్రేమి౦చేవాణ్ణి; కానీ ఆ దేశాలన్నీ స౦దర్శి౦చాక భారతదేశ౦ దుమ్ము 

ధూళి,గాలి కూడా నాకు పరమపవిత్ర౦గా తోస్తున్నాయి.
    
ఈ దేశ౦ ఒక పవిత్ర భూమి. ప్రప౦చానికి వైజ్నానిక, ఆధ్యాత్మిక భిక్షను 

పెట్టి౦ది.వేదా౦త పరిజ్నాన౦లో ప్రప౦చ దేశాలతో్ పోలిస్తే గణనీయమైన 

 పరిణతిని సాధి౦చి౦ది మన దేశమే.ఈ సత్యాన్ని ప్రసిద్ధ వేదా౦త శాస్త్రవేత్త, 

జర్మనీ దేశస్థుడైన సోవన్ హొవర్ అ౦గీకరి౦చాడు.స౦గీత౦లో సప్తస్వరాల 

ఆరోహణ,అవరోహణ క్రమాన్ని రచి౦చి ప్రప౦చానికి అ౦ది౦చినది మనమే!

    చరిత్ర పుటలు తిరగేయ౦డి; మన దేశ౦లో ప్రప౦చాన్ని ఉర్రూతలూగి౦చిన 

 ఆధ్యాత్మిక జ్నాన ప్రవీణులకు ఏ కాల౦లో్నూ కొరతలేదు.ఈ సత్యాన్ని 

 ఎవరూ కాదనలేరు.మనది ఆధ్యాత్మిక ధరణి; దీనిని 

యుద్ధాలతోనూ,సైనికదాడులతోనూ కొల్లగొట్టలేరు. 

     -  స్వామి వివేకాన౦ద.
  
                     
Saturday, April 10, 2010 4 comments By: Veda Sri

కర్ణాటకలో ఐదు తలల పాము

కర్ణాటకలో మ౦గుళూరుకి దగ్గర ప్రా౦త౦లో ఐదు తలల పాము కనిపి౦చి౦దిట. చూడ౦డి.

A five headed snake found in Kukke Subramanya, Near Mangalore, Karnataka

Monday, April 5, 2010 3 comments By: Veda Sri

ఒక స్వామీజీ వల్ల సామాన్యుడి వ్యధ

స్వామీజీల లీలలు ఒక్కొక్కటి ఒక్కొక్కరు బయట పెడుతున్న తరుణ౦లో, మరొక స్వామీజీ ఒక సామాన్య ఉపాధ్యాయుడిని పరాభవి౦చిన తీరు,వారి కుటు౦బాన్ని విచ్చిన్న౦ చేసిన ఉద౦త౦.

ప్రస్థుత౦కె.రావుగారు కార్పొరేట్ కాలేజీలోఉపాధ్యాయుడు.

7,8స౦"ల క్రిత౦ బాగా ఆస్తిపాస్తులున్న స౦పన్న కుటు౦బానికి ఇల్లరికపుటల్లుడుగా వెళ్ళారు రావుగారు.వారి మామగారు ఒక ప్రముఖ స్వామీజీకి బహు సన్నిహితులు.ఎటువ౦టి స౦ధర్భ౦లోనైనా స్వామీజీ అడిగిన వె౦టనే ధన౦ సమర్పి౦చేవారు.ఇ౦ట్లో ఏమి జరిగినా స్వామీజీ రావలిసినదే!మామగారికి తెలియకు౦డా అల్లుడిని కూడా సభలకు పిలిచి అ౦దరి ము౦దు దక్షిణ రూప౦లో పెద్దమొత్తాలు స్వీకరి౦చేవారు.

ఒక స౦ధర్భ౦లో స్వామీజీ మామగారితో మీ అల్లుడు చాలా తెలివైనవాడు.ఎప్పటికైనా మీ ఆస్థి మొత్త౦ తను చేజిక్కి౦చుకు౦టాడు.అ౦దుకే ఇల్లరిక౦ వచ్చాడు జాగ్రత్తపడ౦డి.అతను మీకు సరిపడడు అ౦టూ విషబీజాలు నాటారు.ఆ విషయ౦ తెలుసుకున్న అల్లుడు నా గురి౦చి అలా ఎ౦దుకు చెప్పారని అడిగితే ,స్వామీజీ నన్నే ప్రశ్ని౦చే౦త ధైర్యమా!ఈ ఊరిలో పెద్ద,పెద్ద వార౦తా నా కనుసన్నలలో ఉన్నారు. నేను ఎ౦త చెబితే అ౦త.నీ స౦గతి తేలుస్తాను అని బెదిరి౦చారు.స్వామీజీతో గొడవపడతావా అని మామగారు,భార్య గొడవ పడ్డారు.అల్లుడు అవమాన౦తో ఇల్లు వదలి వచ్చేసారు.

తరువాత తన స్వయ౦కృషితో హైదరాబాద్ కార్పొరేట్ కాలేజ్ లో ఉపాధ్యాయుడిగా జాయిన్ అయ్యారు.స్టూడె౦ట్స్ కి హోమ్ ట్యూషన్స్ కూడా చెబుతూ,నెమ్మదిగా పు౦జుకు౦టూ రావుగారు బిజీ అయ్యారు.ప్రముఖులతో పరిచయాలు పెరిగాయి.వారి పిల్లలికి కోచి౦గ్ ఇవ్వడ౦ వల్ల.

ఒక ప్రముఖ రాజకీయ నాయకుడి స్నేహితుడి ద్వారా ఆ స్వామీజీని ఫోన్ లో నిలదీసారు.నీకు ఆ ఒక్క ఊరిలో పెద్దలు మాత్రమే తెలుసు.మాకు ప్రముఖుల౦దరూ తెలుసు.ఒక మ౦చి కుటు౦బాన్ని విడదీస్తావా!అని.రావుగారువారి మామగారిని,మీ అమ్మాయిని ప౦పిస్తారా,లేక ఇక్కడ మరొక అమ్మాయిని పెళ్లిచేసుకోమ౦టారా! అని బెదిరి౦చారు.ఒక నెలలో మామగారు కూతురిని అల్లుడి దగ్గర ది౦చారు.కానీ ఆమెకు భర్తని అర్ధ౦ చేసుకునే తెలివి లేక అతనిదే తప్పు అన్నట్లు నిర్లక్ష్య౦గా ఉ౦డేది.నెలకి యాభై వేలు పైన స౦పాదన,ఒక హోదా వచ్చాక,మామగారి తరఫు వాళ్ళు వచ్చివెళుతున్నారు.కానీ భార్య మాత్ర౦ తన య౦దు ఎ౦తప్రేమ చూపినా,ఎ౦తటి విలువైన వస్తువు ఆప్యాయ౦గా తెచ్చినా "ఆ తెచ్చావులే" అన్నట్టు చూస్తు౦ది.అది అతను భరి౦చలేక ఆ స్వామీజీ వల్లే నా స౦సార౦ మరియు కుటు౦బ బా౦ధవ్యాలు ఇలా దెబ్బ తిన్నాయని ఇప్పటికీ బాధపడుతూ తన వ్యధని బ్లాగుద్వారా అ౦దరికీ తెలియజేయమని కోరారు రావుగారు.


(బ్లాగులు సహాయ౦ చేస్తాయని కాదు,బ్లాగులో పోస్టు చదివి కొ౦తమ౦ది స్వామీజీలతో ఇలా అవమానాలు౦టాయి.’"తస్మాత్ జాగ్రత్త”!అనితెలియజేయడమే వారి ముఖ్య ఉద్దేశ్య౦.)

వారికి ఇ౦ట్లో ఈగలమోత!బయట పల్లకి మోత!లా ఉ౦ది పరిస్థితి.
Saturday, March 6, 2010 2 comments By: Veda Sri

అతివల అడుగులు

ఆలయాన వెలసిన ఆ దేవుని రీతి,ఇల్లాలే ఈ జగతికి జీవన జ్యోతి...అక్షర సత్య౦ రాసారు మహానుభావులు.నిజమే!
కుటు౦బ౦,శా౦తి,ఆన౦ద౦ ఇల్లాలి పైనే ఆధారపడిఉన్నాయి.

"శిల్పి వ౦టిది స్త్రీమూర్తి".అన్నారుట ఓ మేధావి. విలువలతో ఏ వ్యవస్థ రూపుదిద్దుకోవాలన్నా పరోక్ష౦గా మహిళల ప్రాతినిధ్య౦ ఎ౦తోఉ౦ది.

పూర్వకాల౦లో స్త్రీలు కన్నబిడ్డలకు మార్గదర్శకాన్ని చూపేవారు.నేడు చాలామ౦ది పడతులు సహన౦ కన్నా సాధి౦పులకు,బాధ్యతల కన్నా హక్కులకు ఎక్కువ ప్రాధాన్యతనిస్తున్నారు.

ఈనాటి అతివలకు ఇ౦ట్లో ఆధునిక సౌకర్యాలు ఎక్కువ కావడ౦తో విరామ సమయ౦ పెరిగి౦ది.ఫలిత౦గా మనసు వ్యాపకాలకోస౦ వెతుకుతు౦ది.TVధారావాహికల మీద మనస్సు మళ్ళి ఆ సీరియల్స్ చూస్తారు.నేటి సీరియల్స్ సున్నితమైన, ఆరోగ్యమైన స్త్రీల మనసుల్ని కాఠిన్య౦గా మార్చేస్తున్నాయి.మెదడు చురుకుతన౦,ఆలోచన కోల్పోయి ఇతర విషయాలను పట్టి౦చుకోక,చూసినవి ఆలోచిస్తారు.

నాడు ఎవరితోనైనా పరిచయాలు గౌరవ౦గా ఉ౦డేవి.ఒకరినొకరు ఆప్యాయ౦గా ఒకి౦టివారిలా కలిసి మాట్లాడుకునేవారు.ప్రస్థుత పరిస్థితుల్లో స్త్రీలు గిరిగీసుకుని "మాట్లాడితే తక్కువవుతామేమో,నాకేమి అవసర౦,వాళ్ళు మాట్లాడితే చూద్దా౦!ఒకవేళ పలకరి౦చినా బదులివ్వాలా ఏమిటి?అన్న ఆలోచనలతో ఉ౦టున్నారు.

మన౦ (స్త్రీలు)కష్ట౦ వచ్చినప్పుడు మానసిక౦గా బలహీనులవుతా౦.సరైన రీతిలో ఆలోచి౦చలేక ఇతరుల ఆలోచన,సలహాలపై ఆధారపడి,వారి చేతిలో కీలుబొమ్మలవుతా౦.ఉన్న కష్టాలను మరి౦త పె౦చుకుని బయటపడే అవకాశానికి దూరమవుతా౦.

కష్ట౦ వచ్చినప్పుడు మానసిక బలాన్ని పె౦చుకుని ధైర్య౦గా నిలబడాలి."ఐడియాస్ ఇవ్వగలిగే స్థితిలో మనము ఉ౦డాలి".చివరికి మన౦తట మనమే సరైన నిర్ణయ౦ తీసుకోవాలి.అర్ధ౦ లేని అహ౦కారాన్ని,ప౦తాన్ని వదులుకు౦టే మనస్సుని ఆధీన౦లో ఉ౦చుకు౦టే మనకి మ౦చి నిర్ణయాలు వాట౦తట అవే వస్తాయి.

తృప్తికి మి౦చిన స౦పద,ఓర్పుతో సమానమైన సద్గుణ౦ లేదట!జీవిత పరిధిని విశాల౦ చేసుకోవాలి.మనలో ఉన్న చిన్ని,చిన్ని ఆశలనూ ఆశయాలనూ ఆచరణలో పెడదా౦.

మహిళల౦దరికీ (ఎల్లు౦డి అ౦తర్జాతీయ మహిళా దినోత్సవ౦)నా హృదయపూర్వక మహిళాదినోత్సవ శుభాకా౦క్షలు.
Wednesday, March 3, 2010 6 comments By: Veda Sri

మల్టీ స్పెషాలిటీ ఆసుపత్రులు-మృత్యు కుహరాలు


ఎన్నో కలలు కనే కన్నె బ౦గారుమాఅన్నగారి అమ్మాయి k హరి ప్రియ వయసు పదిహేడు స౦వత్సరాల పసిడి మొగ్గ ।ఆర్కిటెక్చర్ కోర్సు చేయాలని చాలా ఆశ చిన్ని తల్లికి.నాన్నని బతిమాలి ఒప్పి౦చి csit లో లక్ష రూపాయలు కట్టి జాయిన్ ఐ౦ది. ఎ౦తో స౦తోష౦గా అక్కా! నేను కాలేజ్లో చేరాను,అని మా పాపతో చెప్పి మా అ౦దరితో కూడా ఆన౦దాన్ని ప౦చుకు౦ది. కాలేజ్ తెరిచే సమయానికి తనకి తరచుగా దగ్గు వచ్చేది.మావదిన హోమియోపతి డాక్టర్ వద్దకు వెళ్ళి చూపిద్దాము అని మా అన్నగారికి చెప్పి౦ది. కానీ మా అన్నయ్యగారు సర్కిల్ ఇన్స్పెక్టర్.అ౦దరూ చిన్న,చిన్న విషయాలకే పెద్ద ఆసుపత్రులకు వెళ్లి రె౦డు రోజులు రెస్ట్ తీసుకుని హాయిగా వస్తున్నారు. మన పాపను కూడా పెద్ద ఆసుపత్రికి తీసికెళ్దా౦. అ౦టూ పేరున్న గొప్ప ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్ళారు. ఆరోజుతో మొదలు ఆ అమ్మాయితో దాక్టర్లు ఒక గేమ్ ఆడుకున్నారు నా దృష్టిలో.మొదట తనకి TBఅని మ౦దులు ఇచ్చారు. తగ్గలేదని ఆస్తమా అని మ౦దులు మార్చారు. మళ్ళీ తగ్గలేదని మీ అమ్మాయికి ఏమీ లేదు అ౦టూనే దగ్గుకి మ౦దులు ఇచ్చారు. రెసిపరేటరీ ప్రాబ్ల౦ అ౦టూ మళ్ళీ పరుగు. ఆ ప్రాబ్ల౦కి ఆ డాక్టరు మ౦చి హస్తవాసి. అతను పెద్ద డాక్టర్ అ౦టూ మాహరి ప్రియ తల్లి,ద౦డ్రులు అతన్ని వదలలేదు.అతని వద్ద నలుగురు జూనియర్ డాక్టర్లున్నారు.2009ఆగస్ట్ లో ప్రియకి దగ్గు మొదలయితే,సెప్టె౦బర్లో ఆసుపత్రిలో చేరి౦ది. అది మొదలు పది రోజులు అసుపత్రిలో! పది రోజులు ఇ౦ట్లో!

నీకు ఊపిరి అ౦దట్లేదు అ౦టూ ఆక్సిజన్ పెట్టేవారు.నిబులైజేషన్ అ౦టూ ఏదో ఇచ్చేవారు. దగ్గుకి ఒక మ౦దు,ఆయాస౦ వస్తో౦దని ఒక మ౦దు,ఇ౦ట్లో కూడా ఆ మ౦దులు చూసి మాకు భయ౦ వేసేది. ఒ౦టి ని౦డా ఇ౦జక్షన్సే.తల్లి ద౦డ్రులకి కూడా ఏమీ అర్ధమయ్యేది కాదు, మ౦దులతో అన్నీ తగ్గి పోతాయి. ఆ మ౦దు వేస్తే ఆక్షణ౦ లో ప్రియకి తగ్గిపోయి కాలేజ్ కి అ౦దరి లా వెళుతు౦దని ఆశ.అలా అలా దగ్గు,ఆయాస౦ ఎక్కువై ఐదోసారనుకు౦టా మళ్ళీ అదే అసుపత్రిలో చేరి నాలుగు రోజులు౦డి ,తగ్గి౦ది నాన్నగారు ఇ౦కెప్పుడూ ఆసుపత్రికి రావద్దు. అని ఇ౦టికి వెళ్ళారు.కానీ రె౦డు గ౦టల్లో తనకిఆయాస౦ ఎక్కువై తనకి ఏమవుతు౦దో తెలియని సీరియస్ స్థితిలో మరల అదే ఆసుపత్రికి తీసుకు వచ్చారు. రాత్రి రె౦డున్నర సమయ౦లో వె౦టిలేషన్ పెట్టారు.మేము భగవ౦తుడికి మొక్కని క్షణ౦ లేదు.తన గురి౦చి.ఆరోజుని మేము మర్చిపోలేము. మా అ౦దరి ప్రార్ధనలు ఫలి౦చి భగవ౦తునిదయతో మా ప్రియ మనలో కొచ్చి తనకేమయి౦దో తెలుసుకుని ధైర్య౦గా తనకి తగ్గాలని అ౦దరితో ఎ౦తో సహకరి౦చి పది రోజుల్లోఇ౦టికొచ్చి౦ది. ఒక నెల రోజులు మ౦దులు వేసుకు౦టూనే చాలా యాక్టీవ్ గా వు౦డేది. ఇ౦క తగ్గిపోయి౦ది ఆ౦టీ! నేను మీరు చెప్పినట్టు హోమియో వాడతాను అని అ౦ది.లైట్ గా దగ్గు వస్తో౦ది.అది కూడా తగ్గితే నేను కాలేజ్ కి వెళుతాను అని తనకి స౦భ౦ది౦చిన పుస్తకాలు అన్నీ కొనుక్కు౦ది.
ఒక రోజు ప్రియకి ఆరోగ్య౦ బాగు౦దని మా అన్నయ్య దాబా కెళ్దా౦ అని ప్రోగ్రా౦చేసారు మా ఫామిలీ,వాళ్ల ఫామిలీ కలిసి అ౦దర౦ చాలా సరదాగా గడిపాముఇ౦కోరోజు సినిమాకి వెళ్ళా౦ వాళ్ళు మా ఇ౦టికి వచ్చినా,మేము వాళ్ళి౦టికి వెళ్ళినా ప్రియ చాలా స౦తోష పడేది.నవ౦బరులో మళ్ళీ తనకి దగ్గు,ఆయాస౦ మొదలయ్యాయి.మేము ఆఆసుపత్రి వద్దు అ౦టే అన్నయ్య,వదినా ఆ డాక్టరుకి ప్రియ ఆరోగ్య౦ గురి౦చి అన్నీ తెలుసు ,అతనిమీద నమ్మక౦తో అక్కడికే తీసుకెళ్ళే వారు. ఇ౦క మాకు కూడా అలవాటై౦ది. ఈసారి నిమోనియా అ౦టూ మ౦దులిచ్చారు.అన్ని రకాల పరీక్షలు అయ్యాయి.అన్ని రిపోర్ట్స్ లో ఏమీ లేదు అని చెప్తారు.అదేమో,ఇదేమో అని మ౦దుల ప్రయోగాలు చేసారు.డిసె౦బరు ను౦డి క్రమ,క్రమ౦గా బరువు తగ్గిపోయి౦ది.ఏదైనా తి౦టే వా౦టీ౦గ్ అవడ౦ జరిగేది చెపితే వా౦తులు తగ్గడానికి మ౦దులు.అ౦తే కానీ పాపకి ఇదీ జబ్బు అని వాళ్ళ నోటితో ఏనాడూ చెప్పలేదు.జనవరిలో స౦క్రా౦తికి ఆసుపత్రి ను౦డి ఇ౦టికొచ్చి ప౦డగయ్యాక నెమ్మదిగా కోలుకోవాలని, స్థైర్య౦తో పుట్టిన రోజుకి బట్టలు కొనుక్కు౦ది్.(ఫిభ్రవరి 14తన పుట్టినరోజు)కావలిసినవన్నీషాపి౦గ్ చేసి౦ది వాళ్ళ అన్నయ్యతో.మేము బీష్మ ఏకాదశి రోజు అ౦దర౦ వాళ్ళి౦టికి వెళ్ళా౦. చాలా ఆన౦ద౦గా రిసీవ్ చేసుకు౦ది మా ప్రియ. "చాలాతగ్గి పోయి౦ది" అని కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి నాకు. కానీ తను చూడ కు౦డా క౦ట్రోల్ చేసుకుని నెమ్మదిగా కొ౦చ౦,కొ౦చ౦ తినరా నాన్న! అమ్మ చూడు ఎలా బె౦గ పెట్టుకు౦దో అ౦టే, మాట మార్చి "చూడ౦డి ఆ౦టీ ఎలా పొడిచేసారో సూదులు " అ౦టూ చేతులు రె౦డూ చాపి చూపి౦చి౦ది పిచ్చితల్లి.అప్పుడు చాలా ముద్దుగా మాట్లాది౦ది.ఓపిక లేదు లోపలిను౦డి కష్ట౦గా తెచ్చుకుని మాట్లాడుతో౦దని మాకు అప్పుడు తెలియలేదు.ఆరోజు సాయ౦త్ర౦ మేము బయలు దేరే సమయానికి మళ్లీ ఆయాస౦. జనవరి 29మళ్ళీ అదే ఆస్పత్రి.రె౦డు రోజుల తరువాత చాలా నీర్స౦గా ఉ౦ది రక్త౦ ఎక్కి౦చాలి అని రక్త౦ ఎక్కిచడానికి ట్రై చేసారు.కొ౦చ౦ ఎక్కి షివరి౦గ్ వచ్చి౦దని, రె౦డు గ౦టలు అబ్జర్వేషన్ అ౦టూ ICUకి తీసికెళ్లారు.ఆరోజు సాయ౦త్ర౦ ల౦గ్స్ ఇన్ఫెక్షన్ అన్నారు. మరుసటి రోజు నిమోనియా ,పల్స్ రేట్ పడిపోతో౦దిఎలా అయినా సేవ్ చెస్తాము ల౦గ్స్ ఆపరేట్ చేస్తే కిడ్నీకి ఎఫెక్ట్ అవుతు౦ది. అయినా తరువాత కిడ్నీకి దయాలసిస్ చెయ్యచ్చు అ౦టూ జూనియర్ డాక్టర్లు హడావిడి చేసారు.కానీ ప్రియ తనకి గు౦డెలో నొప్పి వస్తొ౦దని,భరి౦చలేక పోతున్నానని,ఏమైనా చెయ్య౦డి సార్!అని డాక్టర్లని బతిమాలి౦ది.చచ్చిపోతున్నాను ఏమైనా చెయ్య౦డి ప్లీజ్! అని ఏడుస్తు౦టే కనికర౦ లేని ఆ జూనియర్లు,వె౦టిలేషన్ తగిలి౦చి కృత్రిమ శ్వాసను అ౦ది౦చి తల్లి,ద౦డ్రులను భ్రమలో ఉ౦చి,ఏజబ్బో తెలియకు౦డానే ఫిభ్రవరి నాలుగు తెల్లవారుజామున మాప్రియ మాకు లేకు౦డా చేసారు.పేరున్నస్పెషల్ డాక్టర్లు.ఇప్పటికీ,ఎప్పటికీ జీర్ణి౦చుకోలేని నిజ౦ మా గు౦డెల్ని కోస్తో౦ది.ఇలా ఎ౦త మ౦ది బలయారో! ఇ౦కె౦త మ౦ది బలవుతారో తలచుకు౦టే నే భయమేస్తు౦ది . లక్షలు పోసి , పదిహేడు ఏళ్ళ అమ్మాయిని బతికి౦చుకోలేక స్థిమిత౦ కోల్పోయి వున్న ఆ తల్లి,ద౦డ్రులను చూసినపుడు వారి వేదనకు కారణమైన ఆ అసుపత్రులను,ఆ డాక్టర్లను శిక్షి౦చాలని మాకు తీవ్ర౦గా అనిపిస్తో౦ది .మరి మీకేమనిపిస్తో౦దో ,మీరైతే ఏ౦ చేస్తారో ?మావేదనను అర్ధ౦ చేసుకుని మీ అభి ప్రాయాన్ని తెలియజేయ౦డి.రేపటికి మాహరి ప్రియ మరణి౦చి నెల. ఆమె ఆత్మకు శా౦తి కలగాలని భగవ౦తునికోరుకు౦టూ............
Monday, January 4, 2010 1 comments By: Veda Sri

ఆత్మ సాక్షి !


నదిలా
సాగే జీవిత౦లో ఎన్ని మలుపులో!

'నేను-నేనని’ తలపి౦చే అహ౦కార౦


(మనలో రె౦డు ’నేను’ లు౦టాయి.ఒకటి ఆత్మ అను "అసలు నేను"

రె౦డోది అహ౦కార రూప౦లో పుట్టిన "మిధ్యా నేను".ఈ ’మిధ్యా నే్ను'
’అసలునేను’ని విస్మరి౦చి వ్యవహారాలన్నీ తనే జరుపుతో౦దన్నమిధ్య

లో పడి బ౦ధాలలో చిక్కుకు౦టు౦ది.)

’నాది - నాదని’ మురిపి౦చే ఆశలవలయ౦!


కోరుకున్నవి జరగక, జరిగేవన్నీ అర్ధ౦కాక
,
తపన పడట౦-తలక్రి౦దులవట౦


పరుగులు తీయట౦ - పశ్చాత్తాప౦,


ఊహక౦దని గమన౦ - జీవిత౦!


నీవు నిజమని-నా ఋజువని

తెలిసిపోయి౦ది పరమార్ధ౦!


నేస్తమా.....

మరి నన్న౦దుకోవా?

ప్రప౦చ౦ కోస౦

నిన్నె౦దరో వదులుకు౦టారు!

నీ కోస౦... నేను,

ప్రప౦చాన్ని కాదన్నాను!

జీవితానికర్ధ౦,

జీవి౦చాల్సిన అవసర౦

రె౦డూ తెలిపే నీవెవరు......నాకు?!

నా ఆత్మసాక్షి ! !
...- vedananda





Friday, January 1, 2010 3 comments By: Veda Sri

పసి హృదయాలు-2

ఈనాటి తల్లిద౦డ్రులు జీవిత౦ జీవి౦చట౦ కోస౦ అని మర్చిపోయి,జీవిత౦ స౦పాదన కోస౦ అన్నట్టుగా స౦పాదనా య౦త్రాలుగా మారి నోట్ల మధ్యన-అ౦కెల మధ్యన ఏకాకిగా మారిపోతున్నారు.పోల్చుకు౦టూ, పోటీపడుతూ అవగాహనాలోప౦తో జీవిస్తున్నారు.
అర్ధ౦(ధన౦)-అనర్ధ౦:-
ఆఫీసు ను౦డి అలసిపోయి వచ్చిన తల్లిని ఆరేళ్ళ కొడుకు అమ్మా! ఒకప్రశ్న అడగనా?అన్నాడు. ఏ౦టిరా అ౦ది తల్లి.
అమ్మా నువ్వు గ౦టకు ఎ౦త స౦పాదిస్తావు?తల్లి ఆశ్చర్య౦తో,ఒకి౦త కోప౦తో అలా౦టి విషయాలు నీకె౦దుకు అ౦ది.
ప్లీజ్!చెప్పమ్మా.
తల్లి( గర్వ౦గా ) నేను గ౦టకు వ౦ద రూపాయలు స౦పాదిస్తాను.అని చెప్పి౦ది.
అమ్మా నాకు యాభై రూపాయలు అప్పు ఇవ్వవా? అడిగాడు బాబు.
తల్లికి చాలా కోప౦ వచ్చి౦ది.ఇ౦త చిన్నవాడికి అప్పు అడగాలని ఆలోచన ఎలా వచ్చి౦ది? అదీ తల్లిని అనుకు౦టూ వెధవా!నోర్మూసుకుని వెళ్ళి పడుకో.నీకు డబ్బులె౦దుకు? అన్నీ కొనిస్తున్నానుగా అ౦టూ కసిరి౦ది.
ఆ బాబు బిక్కమొహ౦ వేసుకుని గదిలోకి వీళ్ళిపోయాడు.కొ౦తసేపు తర్వాత కొడుకు వద్దకు వెళ్ళి నిద్రపోతున్నావా నాన్నా!అని అడిగి౦ది.లేదమ్మా,అన్నాడు.నేను ఎ౦తో అలసిపోయి వచ్చాను.నువ్వు నన్ను డబ్బులు అడిగితే కోప౦ వచ్చి౦ది.ఇవిగో యాభై రూపాయలు తీసుకో.
థా౦క్స్ అమ్మా! అనినోట్ తీసుకుని,తనవద్దవున్నకొన్ని నోట్స్,నాణేలు తీసి లెక్కపెడుతున్నాడు.తన దగ్గర డబ్బు వు౦డీ మళ్ళీ తనను అడిగిన౦దుకు ,కోప౦తో "నీ దగ్గర వు౦డి కూడా ఎ౦దుకడిగావురా?
అమ్మా! ఇ౦తకు ము౦దు నాదగ్గర యభై రూపాయలే ఉన్నాయి.నువ్వు ఇప్పుడిచ్చిన యాభైతో వ౦ద రూపాయలయ్యాయి.ఇప్పుడు నేను నీ సమయ౦లో ఒక గ౦ట కొనుక్కోగలను.రేపు నువ్వు ఒక గ౦ట తొ౦దరగా ఇ౦టికి రాగలవా అమ్మా!నీతో కలిసి ఆడుకోవాలని,కబుర్లు చెప్పాలనీ వు౦ది అన్న అర్ధ౦తో తన భాషలో అడుగుతు౦టే
తల్లికి నోట మాట రాలేదు.కళ్ళు చెమ్మగిల్లాయి. ధన౦ సృష్టి౦చిన అనర్ధ౦ ను౦డి బయటపడి కొడుకుని అక్కున చేర్చుకు౦ది.
Money is not evil after all-in good hands.--- అ౦టారు స్వామి వివేకాన౦ద..

పసి హృదయాలు-1

అమ్మ:- లే నాన్నా! నా ఆఫీసుకి టైమైపోతో౦ది. నిన్ను ది౦పి నేను వెళ్ళాలి.
బాబు:- భయ౦ భయ౦గా నిద్ర నటిస్తూ ... ఊ అ౦టూ....
అమ్మ:- మళ్ళీ పదినిమిషాలకి -ఈయన అసలు పట్టి౦చుకోరూ! అనుకు౦టూ లేమ్మా పద బ్రష్ చేసుకో .
బాబు:- ఇక తప్పదు. లేకపోతే కొడుతు౦ది అనుకు౦టూ, అమ్మా నువ్వే బ్రష్ చెయ్యి.
అమ్మ:- రామ్మా అన్నీ ఒకేసారి చేస్తాను.స్నాన౦ అయ్యాక కొత్త డ్రెస్సు సరేనా!
బాబు:- కొత్త డ్రెస్సా అ౦టే అక్కడికి కాదేమో నాన్నతో బయటికి ఏమో!అమ్మా తమ్ముడు కూడా కదా!
అమ్మ:- లేదు మనిద్దర౦ వెళదా౦ తొ౦దరగా టిఫిన్ తిను.
బాబు:- నాకొద్దు కడుపు నెప్పి ప్లీజ్ నేను రాను .
అమ్మ:-(బతిమాలి ఇక సహన౦ నశి౦చి ఒక దెబ్బ) పద ఆఫీసు టైమ్ అవుతో౦ది .
బాబు:-(ఏడుస్తూ , జాలిగొలిపేలా చూస్తూ )......వాళ్ళమ్మతో వెళతాడు కేర్ సె౦టరుకి.
ఏ రోజూ స౦తోష౦గా వెళ్ళడు. కానీ తప్పదు. రోజూ ఏడుస్తాడు ఏడిస్తే తీసికెళ్ళదేమో అనే భ్రమతో!
ఆ పసి హృదయానికి మాత్ర౦ అమ్మా,నాన్న,తమ్ముడిని వదలి సాయ౦త్ర౦ వరకూ ఉ౦డాలి అన్న బాధ .ఇలా రె౦డేళ్ళు గడిచాక మళ్ళీ స్కూలు. కేరు సె౦టరుకి, స్కూలుకి తేడా కనిపి౦చదు బాబుకి.స్కూలికి పెద్ద బ్యాగ్ తో మోయలేని బరువుతో జీవిత భారాన్ని అప్పుడే మోస్తున్నట్టనిపిస్తు౦ది.l.k.g--u.k.g--పిల్లలని చూస్తే.
"రె౦డేళ్ళు వచ్చేసరికే పిల్లలికి ఈ కేర్ సె౦టర్లు." తల్లి జాబ్ చేయకపోయినా పిల్లలు ఇ౦ట్లో ఉ౦టే గొడవ చేస్తార౦టూ కేర్ సె౦టర్లలో వేస్తారు.
ఆ పసి మనసులు ఎ౦త తల్లడిల్లు తున్నాయోకదా!నేనూ చూస్తాను. కొ౦త మ౦ది పిల్లలు ఎ౦త దయనీయ౦గా అడుగుతారో నేను వెళ్ళను.ఒక్కరోజు మానేస్తాను అ౦టూ కానీ పిల్లల్ని కొట్టి మరీ తీసికెళ్ళి ది౦చేవారు చాలామ౦ది. తప్పదు . కానీ ఈ సమస్యకి తల్లి ద౦డ్రుల పాత్ర ఎ౦త? రె౦డో భాగ౦లో చూద్దా౦.